„ Jeżeli umiecie diagnozować radość dziecka i jej natężenie, musicie dostrzec, że najwyższa jest radość pokonanej trudności, osiągniętego celu, odkrytej tajemnicy. Radość tryumfu i szczęście samodzielności, opanowania”
Janusz Korczak

Celem Poradni jest udzielanie wszechstronnej pomocy psychologiczno-pedagogicznej dzieciom, młodzieży i dorosłym oraz szerzenie wiedzy psychologiczno-pedagogicznej.

Zadania te realizowane są poprzez prowadzenie działalności: diagnostycznej, terapeutycznej, konsultacyjnej, doradczej, mediacyjnej, również nowoczesną metodą BIOFEEDBACK oraz szkoleniową. Prowadzimy poradnictwo dietetyczne dla dzieci i dorosłych.

Zajmujemy się diagnostyką, poradnictwem psychologicznym, pedagogicznym, logopedycznym, w zakresie integracji sensorycznej, oraz mediacjami rodzinnymi.

Oferujemy

Profesjonalny, specjalistyczny sprzęt do integracji sensorycznej posiadający odpowiednie certyfikaty bezpieczeństwa;
Interesujące pomoce edukacyjne oraz zabawki
Indywidualne podejście do każdego dziecka,
Rzetelna diagnoza procesów integracji sensorycznej;
Fachowa terapia integracji sensorycznej;
Zajęcia stymulujące rozwój psychomotoryczny dziecka;
Zajęcia profilaktyczne z elementami integracji sensorycznej;
Terapia ręki;
Pomoc w opanowaniu wiadomości i umiejętności przewidzianych programem nauczania szkoły podstawowej;
Porady i konsultacje pedagogiczne dla rodziców.
Poradnia prowadzi terapie:

Terapia psychologiczna
Terapia indywidualna
Terapia dzieci oraz poradnictwo i wsparcie psychologiczne:
Terapia dzieci z problemami rozwojowymi, w szczególności dzieci z autyzmem
Diagnoza poziomu rozwoju dziecka
Konstruowanie indywidualnych programów terapeutycznych
Wsparcie dla rodziców
Konsultacje psychologiczne
Terapia behawioralna
Terapia logopedyczna/neurologopedyczna
Terapia Metoda biofeedback
Terapia pedagogiczna
Wsparcie dla dzieci:

z trudnościami w uczeniu się, w tym ze specyficznymi trudnościami w czytaniu i pisaniu (dysleksja, dysgrafia, dysortografia)
z zaburzeniami emocjonalnymi (depresje, lęki, nerwice, fobie, zaburzenia snu, agresja),
z nieśmiałością,
z nadpobudliwością psychoruchową,
z deficytami rozwojowymi(autyzm, Zespół Aspergera)
z problemami wychowawczymi,
terapia rodzinna,
pomoc w sytuacjach kryzysowych
rozwód
POMOC W PORADNI UDZIELANA JEST BEZ SKIEROWAŃ I BEZ WZGLĘDU NA MIEJSCE ZAMIESZKANIA DZIECKA

Zgodnie z zasadami etyki gwarantujemy zachowanie tajemnicy zawodowej.

Poradnia zapewnia swoim Klientom prawo do uzyskania rzetelnej i profesjonalnej pomocy, świadczonej zgodnie z zasadami etyki zawodowej, a także życzliwe i podmiotowe traktowanie.

Badania i omówienia odbywają się w dogodnych dla klientów godzinach, nawet w soboty.

Zapraszamy rodziców z dziećmi, które posiadają opinie o wczesnym wspomaganiu rozwoju, orzeczenie o niepełnosprawności ale też rodziców zaniepokojonych rozwojem swoich dzieci na zajęcia do naszej Poradni.

Diagnoza psychologiczna
Diagnozy psychologiczne prowadzą psychologa nauczyciela posiadającego wymagane uprawnienia, specjalizującego się w danej problematyce. W trakcie badania wykonywane są standaryzowane testy zgodnie z przyjętą procedurą. To bardzo ważne, bo pozwala na porównywalność wyników. Każde badanie zakończone jest wydaniem opinii w formie pisemnej i omówieniu wyników diagnozy oraz udzieleniem wskazówek do późniejszego postępowania. Badanie psychologiczne w zależności od rodzaju trwa od dwóch do trzech godzin. Zawsze jest poprzedzone rozmową-wywiadem rodzicami/opiekunami prawnymi dziecka. Podpisują oni zgodę na wykonanie diagnozy lub wydanie opinii. Możliwe jest podzielenie badania na krótsze spotkania.

Diagnoza pedagogiczna
Jest jednym z elementów procesu diagnostycznego. Jej celem jest określenie rodzaju i przyczyn niepowodzeń szkolnych doświadczanych przez dziecko. Badanie pedagogiczne obejmuje ocenę umiejętności czytania (tempo, technika, poprawność i rozumienie) oraz pisania (rodzaj błędów, tempo, technika, grafia), a także znajomość zasad ortografii i poziom podstawowych wiadomości z j. polskiego i matematyki w oparciu o przeprowadzone testy specjalistyczne oraz analizę dostarczonych wytworów szkolnych. Ponadto na proces diagnozy składa się rozmowa z rodzicem (opiekunem prawnym) i dzieckiem oraz obserwacja dziecka w trakcie badania. Diagnoza ta ukazuje stan wiedzy i praktycznych umiejętności szkolnych ucznia, a także przedstawia faktyczny poziom nabytych sprawności w odniesieniu do wymagań programowych klasy, do której dziecko uczęszcza. Opinia wydawana po badaniu jest adekwatnym opisem badanego, podaje istotne cechy jego funkcjonowania oraz zawiera zalecenia, czyli realny plan pomocy. Uzyskane w procesie diagnozy informacje stanowią podstawę do udzielania porad dla rodziców na użytek wspierania indywidualnego rozwoju dziecka w jego środowisku rodzinnym, szkolnym i rówieśniczym. Działania te mają charakter: profilaktyczny, korekcyjny, terapeutyczny, psychoedukacyjny, wychowawczy. Badanie pedagogiczne przeznaczone jest dla dzieci i młodzieży na każdym etapie edukacyjnym.

Diagnoza Integracji Sensorycznej
Diagnoza integracji sensorycznej (SI) ma na celu rozpoznanie rodzaju dysfunkcji i opracowanie programu terapeutycznego. Przeprowadzenie diagnozy poprzedzone jest wywiadem z rodzicami/opiekunami dziecka. Badanie kończy się wydaniem opinii w formie pisemnej, zawiera ona opis i analizę wyniku badania oraz zalecenia do dalszej pracy z dzieckiem. Diagnoza trwa minimum 2 godziny, często przeprowadzana jest w paru sesjach po ok. 45 min. Diagnoza SI przeprowadzana jest przez certyfikowanych diagnostów i terapeutów w oparciu o specjalne metody. Poradnia dysponuje bogato wyposażoną salą do diagnoz i terapii metodą integracji sensorycznej, w której dzieci czują się fantastycznie.

Diagnoza logopedyczna/neurologopedyczna
Diagnoza logopedyczna dzieci i dorośli

Podczas diagnozy logopeda przeprowadza wywiad, ocenia sprawność i budowę anatomiczną narządów mowy, bada słuch fizjologiczny, fonologiczny i fonetyczny, sprawdza poprawność artykulacji, poziom rozwoju językowego dziecka lub osoby dorosłej (słownictwo i gramatyka).
Jeśli istnieje taka potrzeba, logopeda zaleca badanie psychologiczne i/lub lekarskie. Na podstawie diagnozy logopedycznej opracowany zostaje program terapii. Przeprowadzenie wczesnej profilaktycznej diagnozy logopedycznej pozwoli na kształtowanie prawidłowej mowy u dzieci od najwcześniejszego okresu ich życia. Stworzy możliwość zadbania o właściwą stymulację w początkach rozwoju mowy, tak by nie dopuścić do jakichkolwiek zaburzeń w jej rozwoju. Diagnozę logopedyczną można przeprowadzić w każdym wieku w celu zalecenia właściwej terapii.
Diagnozę przeprowadza dyplomowany neurologopeda.

Formy pomocy

terapia indywidualna
terapia w małych grupach
konsultacje i ukierunkowanie do pracy z dzieckiem w domu
badania przesiewowe
Realizujemy zalecenia z opinii innych Poradni.

Terapia pedagogiczna

Warunkiem niezbędnym do dalszego prawidłowego rozwoju naszych dzieci u których zdiagnozowano:

dysleksję
dysgrafię
dysortografię
jest odpowiednio prowadzona terapia pedagogiczna.
Sama opinia wraz z zaleceniami nie usprawni zaburzonych funkcji i nie spowoduje ich samoistnego ustąpienia. Nasze dziecko czeka długa i systematyczna praca .Zajęcia terapeutyczne realizujemy w małych grupach 3 – 6 osobowych w wymiarze 2 godz. dydaktycznych tygodniowo dzieci z dysleksją, dysortografią, dysgrafią. Prowadzimy również zajęcia indywidualne. Dla każdego dziecka w oparciu o opinię opracowujemy indywidualny program terapii.

Cel zajęć:
Ćwiczenia funkcji odpowiedzialnych za:

analizę i syntezę wzrokową,
pamięć wzrokową;
koncentrację uwagi i spostrzegawczość,
sprawność grafomotoryczną.
Pracę z tekstem

czytanie ze zrozumieniem
korzystanie ze słowników,
umiejętność wybierania najistotniejszych informacji z tekstu,
umiejętność sporządzania różnych form notatek.
Stymulację funkcji odpowiedzialnych za naukę:

myślenie logiczne,
orientacja i wyobraźnia przestrzenna,
rozwój wyobraźni i fantazji,
stymulowanie pracy prawej i lewej półkuli mózgowej i ich współpracy.
Efektywne techniki uczenia się:

przygotowanie do zaliczeń i egzaminów,
rozkład materiału,
rozplanowanie czasu wolnego.
Psychoterapia:

modelowanie zachowań kompensacyjnych ułatwiających radzenie sobie z trudnościami w szkole,
odbudowa wiary we własne siły,
rozwijanie samodzielności.
Proponowane ćwiczenia powinny być także wykonywane w domu. Zwiększa to skuteczność terapii i może skrócić jej czas. Uczniowie mogą przedstawiać w szkole do wglądu materiały z terapii pedagogicznej, jako dowód pracy nad swoimi problemami. Regularna terapia pedagogiczna przynosi z czasem efekty zauważalne przez rodziców i w szkole.

W pracy z dzieckiem stosujemy różnorodne gry, rebusy, układanki itp. Materiały dydaktyczne i przybory udostępniamy na miejscu. Połączenie zabawy z nauką sprawiają dużo frajdy dzieciom, przychodzą na zajęcia z chęcią.

Terapia Ręki
Ma ona na celu usprawnianie tzw. małej motoryki, czyli precyzyjnych ruchów dłoni i palców, jak również dostarczania wrażeń dotykowych i poznawania dzięki nim różnych kształtów, struktur materiałów oraz nabywanie umiejętności ich rozróżniania. Ale przede wszystkim służy do osiągnięcia samodzielności w podstawowych czynnościach życia codziennego.

CEL TERAPII RĘKI:

wspomaganie precyzyjnych ruchów rąk
poprawę umiejętności chwytu
wyuczenie zdolności skupienia uwagi, patrzenia
wzmacnianie koncentracji
poprawę koordynacji wzrokowo-ruchowej
przekraczanie linii środka ciała
DLA KOGO TERAPIA RĘKI?

dzieci niechętnie podejmujących czynności manualne (malowanie, lepienie z plasteliny, układanie drobnych przedmiotów),
dzieci mających problem z nauką czynności samoobsługi codziennej (ubieranie, wiązanie sznurowadeł, zapinanie guzików itp),
pacjentów mających wyraźnie obniżone lub podwyższone napięcie mięśniowe w obrębie kończyny górnej i obręczy barkowej,
pacjentów mających problem z koordynacją obu rąk podczas czynności manipulacyjnych,
osób wykonujących czynności wymagające dużej precyzji zbyt wolno lub za szybko i niedbale,
osób nie lubiących dotykać nowych i różnorodnych faktur,
osób, które dostarczają sobie dodatkowych doznań proprioceptywnych i domagają się zdecydowanego i mocnego ucisku dłoni np. siadają na własnych dłoniach, bardzo mocno zaciskają ręce na przedmiotach, uderzają rękami w przedmioty o ostrych i wyraźnych fakturach.
Terapia psychologiczna
Terapia psychologiczna prowadzona jest elastycznie, z badaniem potrzeb i oczekiwań najmłodszych oraz ich Rodzin.

W terapii duży nacisk jest położony na:

współpracę z najbliższym środowiskiem dziecka poprzez omawianie procesu terapeutycznego i udzielnie wskazówek do pracy
zawarcie kontraktu zobowiązującego obie strony do otwartej i rzetelnej współpracy
budowanie pozytywnej i bezpiecznej atmosfery, w której pracuje dziecko i terapeuta
pracę w nurcie poznawczo-behawioralnym umożliwiającym dziecku racjonalne zrozumienie i wyjaśnienie jego problemu
ujęcie interdyscyplinarne problemu, a w razie potrzeby udzielenie informacji o potrzebie konsultacji z innymi specjalistami
stałe informowanie dziecka i Rodziców o realizacji etapów terapii
Na każdym etapie współpracy możliwa jest modyfikacja terapii, uwzględniająca stan fizyczny i emocjonalny dziecka.

Terapia TEACCH to metoda pracy z osobami autyzmem ułatwiająca im codzienne funkcjonowanie. TEACCH nie jest systemem nauczania lub uczenia się, ale systemem behawioralnego zarządzania, który właściwie wykonany dostarcza bardziej przewidywalnych zachowań u autystycznego dziecka. Ogólnie TEACCH jest odpowiednim programem dla mało aktywnych autystycznych dzieci, pomagający dziecku uczyć się czynności samoobsługowych i przygotowujący dziecko i rodzinę do trwającego przez całe życie instytucjonalnego zaangażowania. Teacch używa zmodyfikowanego środowiska w celu nauki zręczności, korzysta ze skłonności dzieci do procedur i rytuałów, by uczyć i wzmacniać. Proces nauczania i pracy z dzieckiem rozpoczyna się od oceny poziomu rozwojowego dziecka, jego profilu psychoedukacyjnego PEP, jego deficytów i mocnych stron. Na podstawie PEP opracowuje się strategię nauczania, która ma pomóc w realizacji krótkotrwałych i odległych celów nauczania za pomocą ćwiczeń prowadzonych przy stole, od 15 min. do godziny dziennie. Proces nauczania w metodzie TEACCH składa się zawsze z trzech stopni.

1.Na podstawie możliwości dziecka w różnych dziedzinach uczenia, dokonujemy oceny jego poziomu rozwoju.
2.Na tej podstawie opracowujemy strategię nauczania (krótkofalowe i odległe cele nauczania).
3.Cele wprowadzamy poprzez realizację indywidualnego programu.

Mediacje są sposobem rozwiązywania konfliktów rodzinnych przy udziale bezstronnej osoby trzeciej – mediatora, która pomaga stronom w dobrowolnym osiąganiu przez nie wzajemnie akceptowalnego porozumienia w kwestiach spornych. Mediator rodzinny posiada wiedzę z zakresu funkcjonowania rodziny w sytuacji konfliktowej. Mediacje rodzinne są procesem ograniczonym w czasie, w którym nacisk położony jest na czas teraźniejszy i czas przyszły a nie na analizowanie przeszłości. Mediacje nie są formą psychoterapii ani też poradą psychologiczną, czy prawną. Mediacje są prostym, choć zaskakująco skutecznym procesem, jeśli strony wykażą zaangażowanie. Dyskusje prowadzone są w atmosferze prywatności, poufności i nie mają cech sformalizowanej, sztywnej procedury. Mediacje rodzinne sprawdzają się w praktyce, ponieważ strony mogą wzajemnie usłyszeć swoje troski, obawy, potrzeby, interesy, zaś mediator dba by w rozmowach koncentrować się na problemach, a nie na sobie nawzajem.

Spotkania konsultacyjne mają pomóc w rozpoznaniu obszarów trudnych dla dziecka i dla rodzica oraz trudności dotyczących relacji rodzic – dziecko, przygotować rodzica do zmiany sposobów reagowania na problemy prezentowane przez dziecko, lepszym rozumieniu potrzeb i trudności dziecka, rozpoznaniu swoich mocnych stron będących początkiem wzrostu kompetencji wychowawczych oraz poczucia pewności siebie w roli rodzica. Celem spotkań jest omówienie z rodzicami ich trudności związanych z wychowywaniem dziecka i takich zachowań dziecka, które są dla nich szczególnie trudne (napady złości, nieśmiałość i lęk, kłopoty z adaptacją w szkole, problemy w kontaktach z rówieśnikami i inne). Psycholog pomaga rozpoznać, jak postawa wobec dziecka, własne doświadczenia z dzieciństwa, emocje towarzyszące rodzicom w relacji z dzieckiem i sposób ich komunikowania się wpływają na zachowanie dziecka. Dzięki spotkaniom rodzice widzą swój wpływ na funkcjonowanie dziecka i stają się bardziej gotowi do wprowadzania zmian.

Terapia logopedyczna/neurologopedyczna
Terapia obejmuje zaburzenia mowy i wady wymowy, m.in.:

opóźniony rozwój mowy – obejmuje stymulację rozwoju mowy i wszechstronne usprawnianie funkcji mowy, poprzez właściwe wzorce językowe, życzliwą postawę i atmosferę dąży się do stworzenia optymalnych warunków do rozwoju mowy,
terapia zaburzeń mowy i komunikacji – o typie afazji, autyzmu, mutyzmu; terapia dzieci z dysfunkcjami OUN – obejmuje usprawnianie procesu komunikacji w stopniu umożliwiającym mu radzenie sobie w życiu, kontakt z otoczeniem, także poprzez alternatywne formy komunikowania się (np.gesty, piktogramy),
terapia jąkania (niepłynności mowy),
terapia różnych rodzajów dyslalii – wad wymowy (np. seplenienie, rotacyzm, mowa bezdźwięczna) – celem terapii wad wymowy jest usunięcie niewłaściwych form realizacji głosek i zastąpienie ich poprawnymi, a następnie utrwalenie kolejno w mowie kontrolowanej i spontanicznej.
Terapia logopedyczna zawiera:

ćwiczenia oddechowe,
usprawnianie narządów artykulacyjnych: języka, warg, podniebienia miękkiego, żuchwy,
masaż narządów artykulacyjnych,
ćwiczenia emisyjno-głosowe,
ćwiczenia słuchowe, przede wszystkim oparte na usprawnianiu słuchu fonemowego,
ćwiczenia prawidłowej artykulacji (etap wywoływania głoski, następnie etapy wymowy głoski w logotomach, wyrazach (nagłos, śródgłos, wygłos), zdaniach, rymowankach, wierszach, dłuższych tekstach, w mowie kontrolowanej i spontanicznej.
W czasie terapii terapeuta wykorzystuje różnorodne metody pedagogiczne tak, by terapia dla dziecka miała charakter zabawy i nie była zbyt obciążająca.
Stosowane w trakcie terapii ćwiczenia logopedyczne mają na celu:

wspomaganie rozwoju dziecka,
oddziaływanie na dziecko w celu pobudzenia jego aktywności słownej,
ułatwianie nawiązywania słownych kontaktów społecznych,
w przypadku dzieci z trudnościami w komunikacji werbalnej, dążenie do rozumienia mowy biernej i umożliwienia komunikacji niewerbalnej,
usuwanie przyczyn niechęci do mówienia,
usprawnianie aparatu oddechowego,
ćwiczenia narządów artykulacyjnych,
wywoływanie prawidłowej artykulacji głosek,
ćwiczenia analizy i syntezy słuchowej oraz wzrokowej,
ćwiczenia słuchu fonemowego.
Czas i efekty terapii zależą od rodzaju i przyczyny zaburzenia lub wady. Najważniejszy w procesie terapii jest wymóg systematycznej pracy, głównie w domu, dlatego tak ważna jest współpraca z rodzicami i prowadzenie przez nich samodzielnych ćwiczeń z dzieckiem.

Terapia neurologopedyczna przeznaczona jest dla osób, które wskutek różnych czynników (wypadków, urazów, chorób, czynników rozwojowych i okołoporodowych) utraciły lub mają trudność z opanowaniem prawidłowej zdolności mowy. Terapię zawsze dostosowujemy do indywidualnych potrzeb, możliwości oraz oczekiwań pacjenta.

Zgłoś się do nas, jeśli cierpisz (Ty lub Twoje dziecko) na:

zaburzenia komunikacji o typie afazji
jąkanie
opóźniony rozwój mowy
inne zaburzenia mowy związane z uszkodzeniem układu nerwowego
W przypadku terapii neurologopedycznej kluczowy jest czas od momentu powstania zaburzenia do rozpoczęcia działań terapeutycznych. Jak najszybsze wykrycie uszkodzenia i podjęcie terapii daje większą szansę na szybką poprawę kondycji mowy.

W ramach terapii logopedycznej i neurologopedycznej stosujemy:

ćwiczenia aparatu artykulacyjnego
masaż logopedyczny i regulujący
ćwiczenia oddechowe, ćwiczenia głosowe
elementy metody werbo-tonalnej oraz integracji sensorycznej i trening słuchowy
elementy metody krakowskiej
Terapia integracji sensorycznej
Systematyczne zajęcia metodą Integracji Sensorycznej usprawniają i przyśpieszają rozwój dziecka w różnych sferach. Kompleksowa terapia zazwyczaj odbywa się raz lub dwa razy w tygodniu. Zajęcia trwają 45 minut. Podczas terapii oddziałuje się na ośrodkowy układ nerwowy dziecka. Mimo, iż zajęcia mogą dla obserwatora przypominać aktywności na placu zabaw to należy pamiętać, że stosowane ćwiczenia zawsze są dobierane do aktualnych możliwości psychoruchowych dziecka. Sesje terapeutyczne odbywają się do czasu uzyskania poprawy widocznej nie tylko w gabinecie, ale też w domu, przedszkolu i szkole. W zależności od potrzeb każdego dziecka zajmuje to od 6 miesięcy do 2 lat.
W trakcie zajęć dbamy o całościowy rozwój dziecka. Wykorzystujemy wielospecjalistyczną wiedzę i metody. Oprócz ćwiczeń Integracji Sensorycznej wykonujemy jednocześnie treningi słuchowe, pomagamy w rozwoju mowy i kontaktów społecznych, uczymy techniki czytania i rozwijamy sprawność dłoni. W terapii Integracji Sensorycznej wykorzystuje się przedmioty codziennego użytku, naturalne substancje, takie jak piasek, woda, ziarna, mąka, kisiel, ale też specjalne huśtawki, platformy, hamaki, belki, równoważnie, trampoliny, pochylenie, beczki, deskorolki i inne. Najbardziej istotne jest jednak to, że zależy nam na rozwoju dziecka we wszystkich sferach, włącznie z podniesieniem jego samooceny i poczucia bezpieczeństwa. Bazujemy na wzmocnieniach pozytywnych, pozwalamy dziecku odnieść sukces, a porażkę przekuć na nowe doświadczenie w bezpiecznym otoczeniu i atmosferze.

Zajęcia Integracji Sensorycznej mogą odbywać się bezpłatnie. Jeśli dziecko nie jest objęte nauką szkolną może być uczestnikiem bezpłatnego programu Wczesnego Wspomagania Rozwoju.
Terapia Metoda Biofeedback
Biofeedback to technika usprawniania pracy mózgu.

Biofeedback określa się terapią przyszłości, pozwalającą zlikwidować lub ograniczyć u dzieci i osób dorosłych wiele dolegliwości i zaburzeń rozwojowych.
Zastosowanie terapii Biofeedback jest wskazane, kiedy dziecko:

jest nadpobudliwe psychoruchowo ( ADHD lub ADD),
ma problemy w nauce,
ma problemy z koncentracją,
czuje się przytłoczone nauką,
jest po intensywnym wysiłku intelektualnym,
jest przemęczone,
ma zaburzenia rozwoju związane z osłabieniem lub ograniczeniem percepcji (autyzm, zespół Aspergera, Downa itd.)
Treningi Biofeedback:

poprawiają wyniki w nauce,
zwiększają zdolność zapamiętywania i koncentracji,
rozwijają zdolności językowe, matematyczne, sportowe,
wyciszają nadmierne emocje,
pomagają radzić sobie z trudnymi sytuacjami,
likwidują stany lękowe,
sprawiają, że nauka przychodzi z łatwością.
Podczas treningu:

dziecko uczy się rozpoznawać własne reakcje, udoskonalając działanie własnego organizmu,
aktywizuje pracę mózgu,
ćwiczy umiejętność skupiania uwagi na określonym zadaniu.
Celem terapii jest wytrenowanie oraz utrwalenie prawidłowej amplitudy fal mózgowych. Wykorzystując plastyczność mózgu trenowane „umiejętności” zaczynają zachodzić automatycznie, co przekłada się na ogólne funkcjonowanie w życiu codziennym. Dodatkowo, treningi Biofeedback, stanowią ważny element w przyspieszaniu efektywności innych rodzajów terapii. Średnio terapia wymaga 20-25 sesji. Jej zaletą jest możliwość osiągnięcia poprawy w funkcjonowaniu mózgu bez stosowania farmaceutyków.

Nasza sala terapeutyczna jest wyposażona w różnorodne sprzęty i pomoce do pracy indywidualnej z dziećmi. Nowością są zajęcia terapii integracji sensorycznej, która odbywa się przy udziale wielu urządzeń do stymulacji systemu przedsionkowego, proprioceptywnego i dotykowego, ale również wzrokowego, słuchowego i węchowego (piłki rehabilitacyjne, równoważnie, deskorolki, topki, różnego rodzaju huśtawki, przedmioty o różnych fakturach materiałów, pomoce wydające różne dźwięki itp.).

Katarzyna Matuszak, psycholog, tel. 601-393-173
Monika Rzewnicka, pedagog specjalny, tel. 507-687-820
Małgorzata Grabiec, neurologopeda, tel. 601656911
Magdalena Tarczoń, BioFeedback, tel. 533-550-198